شمارهٔ ۴۹۱ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
به فضل و رحمت و توفیق ذوالمن
مرا هر ذره خورشیدی‌ست روشن
به غایت روشن و خوب و لطیفی
ولیکن بی‌وفایی، گفت: «سن سن »
من از بوی تو و خوی رقیبان
گهی در گلشنم، گاهی به گلخن
اسیر توست، اگر عقل است، اگر دین
غلام توست، اگر جان‌ست، اگر تن
چه گویم شرح اوصاف کمالت؟
تویی هادی جان و مهدی تن
مقرر کرده این عشق دل‌افروز
برای هر یکی کاری معین
کمال زاهدان زهد است و تقوی
کمال عاشقان عشق مبرهن
اگر خواهی کمال ذوق عرفان
نهال جهل را از بیخ برکن
اگر قاسم حجاب از راه برداشت
تجلی آیدش از بام و برزن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره معرفت و عشق به خداوند و زیبایی‌های الهی است. شاعر از روشنایی و لطافت وجود خداوند سخن می‌گوید و بیان می‌کند که عشق به خداوند انسان را در مسیر کمال و سعادت قرار می‌دهد. او اشاره می‌کند که عقل و دین نیز بنده عشق الهی هستند و هر چیز در دنیا به نوعی متأثر از این عشق است. در انتها، شاعر بر اهمیت برکناری جهل و پرده‌ها از مقابل دیدگان در مسیر عرفان و حقیقت تأکید می‌کند تا فرد بتواند به تجلی و درک عمیق‌تری از وجود الهی دست یابد.