شمارهٔ ۵۴ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
دلم رابرد عشقت، «فات مافات »
کجا یابم دگر؟ هیهات، هیهات
چنان گشتم ز حیرانی و مستی
که نشناسم دو بیتی از تحیات
چه گویم شکر ساقی را؟ که جامی
بجان بخشید و وارستم ز شهمات
ز مستی راز می گوییم و گویند:
چه افتادش که می گوید خرافات؟
ادبها رانگه دارید، زنهار
که موسی مست شد اندر مناجات
خدا را گفت: یا رب، فتنه از تست
چو شد شوریده موسی وقت میقات
نه تنها قاسمی مست از می اوست
که از جامات او مستند ذرات
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به موضوع عشق و مستی اشاره دارد. شاعر از حالتی گنگ و حیران صحبت می‌کند که در اثر عشق و مستی به آن دچار شده است. او از ساقی تشکر می‌کند که با دادن جامی او را از غم‌ها رها ساخته و از حالت گیجی سخن می‌گوید. علاوه بر این، به داستان موسی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که او نیز در حالت مستی به خداوند دعا کرده و از فتنه‌های عشق گلایه داشته است. در نهایت، تاکید می‌کند که مستی از می عشق تنها مختص او نیست و همه عناصر هستی نیز از این عشق مست هستند.