شمارهٔ ۵۳ قاسم انوار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به پیشینه وجودی خود و ارتباطش با خداوند اشاره می‌کند. او می‌گوید که پیش از ساخت مدرسه و دیر سومنات، در تمام مراحل کائنات با خدا بوده‌اند. او بر این نکته تأکید می‌کند که چون همیشه با خداوند بوده، نیازی به فرستاده‌ها (مرسلات) نیست. شاعر هشدار می‌دهد که بر زبان آوردن غیر از یاد خدا بی‌فایده است و تاکید می‌کند که در دل صاحبدلان، توجه به غیر خدا وجود ندارد. همچنین، او به زاهدان توصیه می‌کند که از مبالغه و بزرگ‌نمایی پرهیز کنند و به این نکته اشاره می‌کند که طیب و حلال بودن بر عده‌ای از افراد مجاز است. در نهایت، شاعر به قاسم می‌گوید که سکوت کند تا پیر عشق به او نکاتی درباره باقیات بگوید.