شمارهٔ ۵۴۶ قاسم انوار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و جذابیت معشوق است. شاعر از احساسات متضاد خود می‌گوید: دلش پر از درد و غم است اما در عین حال از دیدار معشوق شاد و سرمست است. او به زیبایی‌های معشوق اشاره می‌کند و توصیفاتی از زلف‌های پریشان و چشمان میگون او ارائه می‌دهد. شاعر همچنین بر اهمیت دانایی و خرد در عشق تأکید کرده و آن را از زهد و دنیاپرستی مستقل می‌داند. در نهایت، او نسبت به معشوق حیران است و هر روز جذابیت‌های جدیدی از او مشاهده می‌کند.