شمارهٔ ۵۵۱ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای یار، ندانم که چه رسمست و چه آیین؟
گه ساقی جانهایی و گه محتسب دین
عکسی بدل انداز از آن روی دل افروز
روی تو چو ماهست و دلم آینه چین
المنة الله که رسیدیم و چشیدیم
از فاتحه فتح شما لذت آمین
بی تو نروم جانب جنت بتکلف
با صحبت تو فارغم از باغ و ریاحین
ای باد، مکن از سر زلفش سخن آغاز
زنهار! نجنبانی زنجیر مجانین
چشمت بگشایند، شوی واقف اسرار
تا عین خدا بینی در عین خدا بین
قاسم دل و دین باخت بیاد تو و جان هم
زین بیش چه باشد صفت عاشق مسکین؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به عشق و زیبایی معشوق اشاره دارد. شاعر احساسات عمیق خود را نسبت به یار ابراز می‌کند و از زیبایی‌های او سخن می‌گوید. او می‌خواهد با معشوق در بهشت همراه باشد و هیچ چیز دیگری برایش اهمیت ندارد. شاعر همچنین از خداوند شکرگزاری می‌کند که به معشوق دست یافته و گاهی به حالتی مجنون‌وار در عشق او می‌افتد. در نهایت، او می‌گوید که عاشق واقعی با این احساسات زنده است و از درد عاشق بودن ابراز ندامت نمی‌کند.