نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۵۷ قاسم انوار

قاسم انوار / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ما داغ آرزوی تو داریم بر جبین

ما در هوای عشق تو داریم عقل و دین

هرجا که هست بنده عشقیم، لایزال

دل را نگاه دار، تو ای شاه راستین

ما را پناه بخش باین عشق چاره ساز

یا رب بحق حرمت مردان راهبین

بی عشق نیست جمله ذرات کاینات

هرجا که هست شیوه عشقست در کمین

در ظل عشق باش، بهرجا که می روی

از عشق وا ممان، که ضلالی بود مبین

ما بوده ایم اهل مناجات را امان

ما بوده ایم اهل خرابات را امین

هرجا که بوده ایم همه فاش دیده ایم

عکس جمال روی تو در لعبتان چین

آنجا که آفتاب جمال تو شعله زد

ما را بپیش روی تو روییست بر زمین

آخر ز روی لطف نظر کن بحال ما

قاسم ز خرمن تو گداییست خوشه چین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و اشتیاق نسبت به معشوق است. شاعر از داغی آرزو و عشق خود سخن می‌گوید و به اهمیت عشق به عنوان نیرویی که عقل و دین را تحت تاثیر قرار می‌دهد، اشاره دارد. او خود را بنده عشق می‌داند و از معشوق می‌خواهد که به او پناه دهد. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که بدون عشق، هیچ چیزی در کائنات معنا ندارد و عشق همواره در کمین است. شاعر از تجربه‌های خود در مناجات و عشق و همچنین زیبایی معشوق سخن می‌گوید و در آخر از معشوق می‌خواهد که به حال او نظر کند.