شمارهٔ ۵۵۴ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)
جعل را چند ازین تحسین و تمکین؟
جعل اماره راهست و بد دین
جعل را گفتم: از سرگین گذر کن
بساتینست در صحن بساتین
جعل گفتا که: چون سرگین ببویم
مرا خوشتر ز تشمیم ریاحین
چنانم بوی سرگین تازه دارد
که شبنم در سحر بر برگ نسرین
جعل خود راست می گوید، چه گویم؟
که خود اصلش ز سرگینست و چامین
جعل در اصل خودضالست اما
ندارد آدمی این رسم و آیین
جعل گر آدمی بودی نبودی
ز طبع خویشتن در سجن سجین
جعل در اصل ذاتش کور بهتر
که کوری بهتر است از چشم کژبین
ریز، ای ساقی جان، بهر قاسم
شراب ارغوان در جام زرین
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره "جعل" و ویژگیهای آن است. شاعر به این نکته اشاره میکند که جعل به نوعی فریب و دروغ است که در ظاهر ممکن است جذاب به نظر برسد، اما در واقعیت نادرست است. او به توصیف بوی بد سرگین و مقایسه آن با عطر گلها میپردازد و میگوید که جعل در ذات خود ضال و گمراه است. او همچنین تأکید میکند که جعل از طبیعت واقعی انسان دور است و بهتر است که انسان در واقعیت خود باشد تا دروغین. در انتها، شاعر به ساقی میگوید که شراب ارغوانی را به قاسم بدهد و به نوعی به لذتهای دنیوی اشاره میکند.