شمارهٔ ۵۷۱ قاسم انوار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از ساقی می‌خواهد که جامی شفاف به او بدهد تا از زهد و توبه و حالتی که به او دست داده، رهایی یابد. او زیبایی معشوق را توصیف می‌کند و به تیر مژگان او که به دلش می‌زند، اشاره می‌کند. شاعر از جانان خود سوال می‌کند که کی با او وصال خواهد داشت و جوابش را با خنده و بی‌اعتنایی می‌گیرد. او از درد دوری جانان رنج می‌برد و به یاد وصال، حالتی چاق و فربه به خود می‌گیرد. همچنین به حال و هوای رندان در مجالس ایرانی اشاره می‌کند و از ساقی می‌خواهد که محبت کند و به او کمک کند. شاعر در نهایت به حالتی سرگردان در شهر و روستا اشاره می‌کند و می‌خواهد که همه حریفان مست باشند و خوشی را تجربه کنند.