شمارهٔ ۶۳۸ قاسم انوار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف جمال و زیبایی معشوق پرداخته و شاعر از او می‌پرسد که از کجا آمده و نامش چیست. او به شدت تحت تأثیر زیبایی معشوق قرار دارد و جانش را فدای او می‌کند. شاعر اشاره می‌کند که هر زیبایی که می‌بیند در مقایسه با روی معشوق هیچ است و پیوند عشق او او را به بند کشیده است. وقتی نام معشوق را می‌بیند، احساس آزادی می‌کند. در ادامه، شاعر از دل خود می‌خواهد که از عشق معشوق خارج نشود و از گره‌های عشق که جانش را می‌گشاید، سخن می‌گوید. او حافظ معشوق و حامی دل خود را می‌خواند و نمی‌تواند بدون او تاب بیاورد.