شمارهٔ ۱۹۸ قصاب کاشانی
قصاب کاشانی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
چون سبزه از کنار گلستان دمیده خط
یا هاله گرد عارض ماهت کشیده خط
افتاده سایه پر طوطی بر آینه
یا قدرت‌آفرین به رخت آفریده خط
بس نازک است پشت لبت را کبود کرد
گردانده سنگ لعل تو را نامکیده خط
سربرزد از کنار گلستان حسن تو
گل تا ز باغ عارض ماه تو چیده خط
بیرون چو خضر کرده سر از چشمه بقا
آب حیات از لب لعلت چشیده خط
قصاب گرد چشمه جان سبزه رسته است
یا در کنار لعل لب او دمیده خط
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر توصیف زیبایی‌های طبیعت و عشق است. شاعر به زیبایی صورت معشوقش اشاره می‌کند و آن را با گل و سبزه مقایسه می‌کند. او به تأثیرات لب‌های معشوقش بر دل و روح اشاره دارد و حسرت و شوق را در آن می‌بیند. در نهایت، تصاویر زنده‌ای از چشمه‌هایی که به زندگی و جوانی اشاره دارند، و همچنین حرکت و تازگی طبیعت را به تصویر می‌کشد، به خواننده منتقل می‌کند.