شمارهٔ ۳ قصاب کاشانی
قصاب کاشانی / ابیات پراکنده / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
به سوی ما گهی دلدار میآید به جنگ اما
نوازش مینماید شیشه دل را به سنگ اما
ندارد آن نزاکت گل که با یارش کنم نسبت
به رخسارش شباهت پارهای دارد به رنگ اما
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به توصیف یک رابطه عاشقانه میپردازد که گاهی دلدار به سوی او میآید و گاهی نیز با حرکات غیرمنتظرهاش او را میآزارد. او احساس میکند که این عشق به گونهای دردناک و زیباست و به زیباییِ چهرهی معشوق اشاره میکند که شبیه رنگی خاص است. شاعر همچنین از نداشتن نزاکت در گل (که نماد زیبایی و لطافت است) در مقایسه با عشقش میگوید.