شمارهٔ ۱۰۵ - در مدح ابوالحسن علی لشگری قطران تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر توصیف زیبایی از طبیعت و تغییرات آن است. در آغاز، تصویر کافوری که بر زمین فرود آمده و کوه‌های رنگارنگی که به سمت دشت می‌روند، به تصویر کشیده می‌شود. سپس به زیبایی‌های آسمان و رنگ‌های مختلف آب و چرخ‌ها اشاره می‌شود. همچنین، تضاد بین چهره دوستان و دشمنان نیز به تصویر درآمده است؛ دوستان شاد و سرخ، و دشمنان زرد و غمگین. در پایان، به شخصیت بوالحسن، که نماد بزرگی و ثروت است، اشاره می‌شود و امید به شادی و کامیابی دائمی برای او و یارانش مطرح می‌شود.