شمارهٔ ۱۸۷ - فی المدیحه قطران تبریزی
قطران تبریزی / قصاید / وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)
آدینه و مهرگان و ماه نو
بادند خجسته هر سه بر خسرو
ای خسرو تاج بخش و لشگرکش
صد بنده ترا رسد چو کیخسرو
با شادی و ناز و خصلت نیکو
بگذار هزار سال جشن نو
تخت تو گذشته از سر کیوان
بدخواه تو پست ماند اندر گو
با جود تو قطره ایست رود ویم
با حلم تو ذره ایست کوه لو
بدخواه تو نغنوده شادمان
خرم بنشین تو شادمان بغنو
جز تخم مهی نکاشتی هرگز
جز بار بهی و نیکوئی مدرو
کاری که کنی بفال نیکو کن
جایی که روی به بخت میمون رو
شادی کن و خرمی برسم جم
دشمن کش و خشم خور بسان زو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به وصف شادی و خوشبختی در روزهای خاص مانند آدینه، مهرگان و ماه نو می‌پردازد. شاعر با ستایش از خسرو، او را به عنوان تاج بخش و فرمانده لشکر معرفی می‌کند و آرزوی زندگی طولانی و جشن‌های مداوم برای او دارد. همچنین، در این شعر به صفات نیکو و بخشندگی خسرو اشاره شده و دشمنان او را ناکام و ناچیز می‌سازد. در نهایت، شاعر به او توصیه می‌کند که کارها را با نیت خوب انجام دهد و در مسیر خوشبختی و شادی گام بردارد.