شمارهٔ ۱۰۱ قطران تبریزی
قطران تبریزی / مقطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
آرامش جان من آرام روان من
روشن بتو چشم من شادان بتو جان من
بالات چو تیر من مژگان چو سنان من
گیسو چو کمند من ابرو چو کمان من
بیهوده چرا داری ای سرو روان من
نومید چرا داری از وصل روان من
از بس که همی جویی از هجر زیان من
ریش است نهان من زار است عیان من
دانیم بهر حالی ای جان جهان من
من راز نهان تو تو راز نهان من
هستم ز دل آن تو هستی ز دل آن من
بل نیست زبان تو شیرین چو زبان من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره احساس عمیق عشق و ارتباط بین دو شخص است. شاعر به آرامش و شادی‌ای که معشوق به او می‌بخشد اشاره می‌کند و از ویژگی‌های ظاهری و سحرآمیز او می‌گوید. او همچنین به درد و رنجی که از دوری احساس می‌کند، اشاره کرده و از معشوق می‌خواهد که ناامید نباشد و به وصال فکر کند. این دو نفر در عمیق‌ترین احساسات و رازهای یکدیگر با هم ارتباط دارند و شاعر به زیبایی از این رابطه و پیوند ناگسستنی صحبت می‌کند.