مقطعات — دیوان اشعار قطران تبریزی

Name: مقطعات — دیوان اشعار قطران تبریزی
Author: قطران تبریزی

قطران تبریزی / دیوان اشعار

فهرست شعرها

شمارهٔ ۱ — بتی بروی چو لاله شکفته بر دیبا
شمارهٔ ۴ — ای همیشه جان بدخواهان فکنده در بلا
شمارهٔ ۲ — دلا تا کی همی جوئی منی را
شمارهٔ ۵ — ای مایه شده دیدن تو روزبهی را
شمارهٔ ۳ — مرا بی وفا خواند آن بی وفا
شمارهٔ ۱۰ — بسرای سپنج مهمان را
شمارهٔ ۹ — ز اول اردی بهشت گشت جهان چون بهشت
شمارهٔ ۶ — نبود صعبتر از هجر بتان هیچ عذاب
شمارهٔ ۱۱ — ای آنکه چون تو زیر فلک شهریار نیست
شمارهٔ ۷ — اگر به بستان آسیب دید نار از سیب
شمارهٔ ۸ — سر و بالایی که دارد بر سر گل مشک ناب
شمارهٔ ۱۳ — چو باد خزان بگذرد بر درخت
شمارهٔ ۱۲ — ای آنکه مر ترا بجهان در نظیر نیست
شمارهٔ ۲۰ — ای شهی کز مهر تو چون بهرمان گردد چمست
شمارهٔ ۱۴ — شهریارا خرمی کن کاول شهریور است
شمارهٔ ۱۶ — مرغ وفا برون ز جهان آشیان گرفت
شمارهٔ ۱۵ — تا نگارین من سرائی گشت
شمارهٔ ۱۷ — همیشه شاه شدادی ز بخت خویشتن شاد است
شمارهٔ ۱۸ — این جهان را سایه تو باد بر سر جاودان
شمارهٔ ۱۹ — گوشی که در حلقه او بود لفظ تو
شمارهٔ ۲۱ — بهشت من بدو گیتی بجز سرای تو نیست
شمارهٔ ۲۹ — خدایگان جهان را طبیب دارو داد
شمارهٔ ۲۷ — فراق دیدن جانان دل و جانم دژم دارد
شمارهٔ ۲۴ — بدست تو ملکا ملک خسروانی هست
شمارهٔ ۲۸ — اسب طرب و عیش تو ای شاه بزین باد
شمارهٔ ۲۲ — تا ماه مرا رفتن با خیل و سپاه است
شمارهٔ ۲۶ — ملکان را ز آسمان کبود
شمارهٔ ۲۳ — ای با خدای و با همه خلق خدای راست
شمارهٔ ۲۵ — بار خدایا ز مرگ منت چه آید
شمارهٔ ۳۵ — چو باد خزان بر درختان وزید
شمارهٔ ۳۷ — شاه شدادی همیشه تندرست و شاد باد
شمارهٔ ۳۱ — دل مسکین مرا کژدم دوری بگزید
شمارهٔ ۳۴ — خدایگانا چشم دلت فروخته باد
شمارهٔ ۳۲ — رنگ زمین زرد گشت و طبع هوا سرد
شمارهٔ ۳۳ — خدایگانا با تو زمانه ساخته باد
شمارهٔ ۳۰ — ماهی دل من بر دو دل خویش بمن داد
شمارهٔ ۳۶ — تا جهان باشد بکام و نام شاهنشاه باد
شمارهٔ ۴۴ — همیشه چشم دل و جان شاه روشن باد
شمارهٔ ۳۹ — جان بدخواهان تاج خسروی رنجور باد
شمارهٔ ۴۲ — کمان برم که درین روزگار تیره چو شب
شمارهٔ ۴۰ — دولت خورشید شاهان جاودان بر پای باد
شمارهٔ ۴۵ — جایگاه شاه یا برگاه یا بر تخت باد
شمارهٔ ۴۳ — خدایگانا دائم ترا سلامت باد
شمارهٔ ۴۱ — آنچه ایزد خواست کرد و آنچه مردم خواست داد
شمارهٔ ۳۸ — یاد نیاری ز قندهار وز نو شاد
شمارهٔ ۴۹ — خسروا طبع تو روز و شب نشاط آلود باد
شمارهٔ ۴۸ — بجز نشاط و طرب طبع تو طلب نکند
شمارهٔ ۵۰ — خسروا گر دون بتاج و تخت تو محتاج باد
شمارهٔ ۴۶ — از بلای دهر جان شاه گیتی فرد باد
شمارهٔ ۵۳ — دولت شاه جهان پاینده چون خورشید باد
شمارهٔ ۴۷ — چو چرخ باد خزان را بباغ راه دهد
شمارهٔ ۵۱ — خدایگان جهان را ز بخت یاری باد
شمارهٔ ۵۲ — بر سبزه همی آب روان آب دواند
شمارهٔ ۵۹ — هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آید
شمارهٔ ۶۰ — شد اسیر آن بت کو دلبر و جنگ آور بود
شمارهٔ ۶۱ — ای آنکه همیشه دل تو رادی جوید
شمارهٔ ۵۴ — بباغ برگ بدینار جعفری ماند
شمارهٔ ۵۵ — این چه بند است که بر من غم آن ماه نهاد
شمارهٔ ۵۶ — اگر بمهر من آن ماه را نیاز آید
شمارهٔ ۵۷ — آن را که همی جست و دلم بخت بمن داد
شمارهٔ ۵۸ — تا آفریدگار مرا رای و هوش داد
شمارهٔ ۶۶ — مرا رنج بسیار و کم روزگار
شمارهٔ ۶۵ — هرکه را دهر از عمادالدین بدل دوری دهد
شمارهٔ ۶۳ — خدایگانا چرخ برین زمین تو باد
شمارهٔ ۶۲ — ملکا کار تو بسامان باد
شمارهٔ ۶۹ — ایا ز عز و شرف تاج برنهاده بسر
شمارهٔ ۶۷ — آذر فرو زو می خور شاها بماه آذر
شمارهٔ ۶۸ — ای مکان سعد و کان جاه و ارکان ظفر
شمارهٔ ۶۴ — مخالفان ترا گردن ای ملک زده باد
شمارهٔ ۷۲ — ای وصل تو آب و هجر تو آذر
شمارهٔ ۷۱ — برخیز و بمیخانه خرام ای بت کشمیر
شمارهٔ ۷۴ — ای افسر زمانه و ای شاه روزگار
شمارهٔ ۷۷ — ای توئی بیچارگان را چاره و فریادرس
شمارهٔ ۷۰ — تا هست جان مؤمن بدخواه جان کافر
شمارهٔ ۷۳ — ای چون بهشت مجلس و چون آسمان حصار
شمارهٔ ۷۵ — ای بسته جفا با دل و گشته ز وفا دور
شمارهٔ ۷۶ — منم ز حسرت دیدار یار زار و نزار
شمارهٔ ۸۰ — رهی سوار و جوان و توانگر از ره دور
شمارهٔ ۸۲ — دیر پیوند بتی زود کسل
شمارهٔ ۸۴ — به اورمزد و مه تیر ای امید کرام
شمارهٔ ۸۳ — ایا چراغ شهان جهان امیر اجل
شمارهٔ ۷۹ — دلشاد نشستم بمقام پدر خویش
شمارهٔ ۸۱ — خزان ببرد بهاء همه بهار ز باغ
شمارهٔ ۷۸ — بوصل اندرون یافتم کام خویش
شمارهٔ ۸۵ — ای بکریمی چو ابر دختر شاه کریم
شمارهٔ ۸۷ — زان زرد شد از داغ و درد رویم
شمارهٔ ۸۶ — هرگه که من از طلعت تو دور بمانم
شمارهٔ ۹۳ — هان صائم نواله این سفله میزبان
شمارهٔ ۹۲ — خدای داند کز غم چگونه رنجورم
شمارهٔ ۸۸ — آرزومند روی جانانم
شمارهٔ ۹۱ — نهادم بر جدائی دل نهادم
شمارهٔ ۹۰ — از دوست بمن دوش نشان آمد و پیغام
شمارهٔ ۸۹ — هرگه که من به زلف وی اندر نگه کنم
شمارهٔ ۱۰۱ — آرامش جان من آرام روان من
شمارهٔ ۹۵ — فراز و نشیب است روی زمین
شمارهٔ ۹۹ — بوستان زرد شد ز باد خزان
شمارهٔ ۹۸ — ای زدوده دل و زدوده سخن
شمارهٔ ۹۷ — آن کس که بیک چشم زدن برد دل من
شمارهٔ ۱۰۰ — گر ندیدی بهشت و حورالعین
شمارهٔ ۹۴ — سرنگون مانده است جانم زان دو زلف سرنگون
شمارهٔ ۹۶ — به تبریز خانه برین بر زمین؟
شمارهٔ ۱۰۳ — از یار بریدن بسزا وار گزیدن
شمارهٔ ۱۰۵ — بر گرد مه ز عنبر ما هم زده سماطین
شمارهٔ ۱۰۶ — ایا شده ز تو مدحت گران و زر ارزان
شمارهٔ ۱۰۴ — ای دل تو را بگفتم کز عاشقی حذر کن
شمارهٔ ۱۰۸ — آن کس که گشت ایران ویران بدست او
شمارهٔ ۱۰۹ — خداوندا به پیروزی همه گیتی گشادی تو
شمارهٔ ۱۰۲ — آواره شد از مسکن و مأوا صنم من
شمارهٔ ۱۰۷ — ای آفتاب روشن تابان میان گلشن
شمارهٔ ۱۱۳ — ای خسرو جوان و جوانبخت گاه نو
شمارهٔ ۱۱۱ — امیرا بر همه میران خداوند و امیری تو
شمارهٔ ۱۱۵ — شد سرشگم ز آرزوی روی تو چون روی تو
شمارهٔ ۱۱۴ — ایا خسرو راد آزاده خو
شمارهٔ ۱۱۶ — امیرا بر تو فروردین فرخ باد و فرخنده
شمارهٔ ۱۱۷ — شد از بهار خجسته سپاه برد شکسته
شمارهٔ ۱۱۲ — ای شهریار یار تو بس کردگار تو
شمارهٔ ۱۱۰ — اکنون دهند خصمان ای شاه کام تو
شمارهٔ ۱۲۰ — ای جان بدسگالان جفت گداز کرده
شمارهٔ ۱۲۵ — ای بگرد روز از شب قمر آورده
شمارهٔ ۱۲۲ — شد پیر جهان و شد جوان باده
شمارهٔ ۱۱۹ — ای نیزه تو گوی و دل دشمن انگله
شمارهٔ ۱۲۱ — دلی دیدم بسی تیمار دیده
شمارهٔ ۱۲۴ — شادی ز دلم دور شد و خواب ز دیده
شمارهٔ ۱۲۳ — ای نیکخوی مردم ای نیک خوی شاه
شمارهٔ ۱۱۸ — ای بند بلا دیده و از بند بجسته
شمارهٔ ۱۲۷ — مشوش است دلم از کرشمه سلمی
شمارهٔ ۱۲۸ — مرا ز منصب تحقیق انبیاست نصیب
شمارهٔ ۱۳۰ — ای همه از رادی و از راستی
شمارهٔ ۱۲۹ — ای درم یافته از دست تو ارزانی
شمارهٔ ۱۳۱ — ای گشته یادگار ز کردار تو شهی
شمارهٔ ۱۳۲ — ای شاه جهانگیر جهاندار جهانجوی
شمارهٔ ۱۳۳ — خدایا بر جهانم کام و فرمان روان دادی
شمارهٔ ۱۲۶ — بر وی تو بروشنی از مهر و ماه به
شمارهٔ ۱۳۷ — خدایگانا کار جهان شناخته‌ای
شمارهٔ ۱۳۸ — به پیروزی شدی شاها که بازآیی به پیروزی
شمارهٔ ۱۴۱ — ای طبع تو سرشته ز رادی و راستی
شمارهٔ ۱۳۴ — ای همه رادی و راستی و درستی
شمارهٔ ۱۳۹ — خداوندا تن خصمان برنج اندر بفرسودی
شمارهٔ ۱۴۰ — ای پیشه تو رامش و پیروزی و بهی
شمارهٔ ۱۳۵ — ای پادشاه عالم بایسته پادشائی
شمارهٔ ۱۳۶ — شاه زمینی و پادشاه زمانی
شمارهٔ ۱۴۹ — ای میر اگر تو قصد بخان حرم کنی
شمارهٔ ۱۴۲ — ای سر رادان و راستان بدرستی
شمارهٔ ۱۴۸ — آن ماه سرو بالا آن سرو ماه روی
شمارهٔ ۱۴۴ — دلم بدیگر جای و تنم بدیگر جای
شمارهٔ ۱۴۵ — ای آفتاب شاهان شاهی و بی قرینی
شمارهٔ ۱۴۶ — کجائی تو این راحت جان کجائی
شمارهٔ ۱۴۷ — چونان شدم از شادی زین نامه که گفتی
شمارهٔ ۱۴۳ — همی گذشت بکوی اندرون بت مشکوی