نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۵ قطران تبریزی

قطران تبریزی / مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

هرکه را دهر از عمادالدین بدل دوری دهد

جانش را جاوید پیش دیو مزدوری دهد

خار و خارا دوستانش را گل سوری دهد

دشمنانش را فلک شب‌های دیجوری دهد

سائلان را دیبه زربفت شاپوری دهد

از عمانی درهم و دینار شاپوری دهد

آسمان را چاکر کمترش ماموری دهد

از می غم حاسدش را بخت مخموری دهد

هرکه اندر خدمت او تن به رنجوری دهد

گنج شادی را به جان خویش گنجوری دهد

ایزدم بر کام و نام ملک دستوری دهد

گر مرا دستور شرق و غرب دستوری دهد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ تأثیرات مثبت و منفی زندگی و سرنوشت است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هر کس از نعمت‌ها و محبت‌های سرنوشت دور شود، به مشکلات و دشواری‌ها مبتلا خواهد شد. او همچنین به ارتباط بین دوستان و دشمنان اشاره کرده و می‌گوید که به دوستان نعمت و به دشمنان عذاب داده می‌شود. در این مسیر، کسی که به خدمت و فداکاری مشغول است، به شادی و خوشبختی خواهد رسید. در نهایت، شاعر از قدرت و تأثیر بخشی که به نام و مقام او داده شده، سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که آن قدرت را در خدمت خود داشته باشد.