شمارهٔ ۱۰۱ قطران تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان دل‌آزردگی و ناامیدی شاعر از افراد نادرست و بی‌وفا می‌پردازد. او از آنچه که از ناحیه این افراد به او رسیده، رنج می‌برد و تصمیم می‌گیرد از این شهر که پر از ناکسان است، بیرون برود. اما وقتی به وفا و محبت معشوقش فکر می‌کند، یاد آن افراد بی‌وفا از ذهنش حذف می‌شود.