شمارهٔ ۱۴۰ قطران تبریزی
قطران تبریزی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زانگه که مرا بیافریده است خدای
هر روز فزون بود مرا دانش و رای
گر بفکندم طعنه بدگوی ز پای
بتواند کند کوه را باد ز جای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر بیان میکند که از زمانی که خداوند او را خلق کرده است، هر روز بر دانش و عقلش افزوده میشود. او اشاره میکند که اگر کسی به او طعنه بزند، میتواند به راحتی آسیبهایی بزرگتر از آن را تحمل کند، مانند اینکه باد بتواند کوه را از جای خود حرکت دهد. این بیان نشان از اعتماد به نفس و قدرت درونی او دارد.