شمارهٔ ۱۸ قطران تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جمال معشوق اشاره دارد و او را به مانند سروان بهشت توصیف می‌کند. با اشاره به خال معشوق، شاعر زیبایی او را با حورهای بهشتی مقایسه می‌کند. همچنین، رضوان (فرشته نگهبان بهشت) را به خاطر زیبایی زلف معشوق ستایش می‌کند و بیان می‌کند که حتی یک نقطه از زلف او می‌تواند بهشت را عطرآگین کند.