نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۴ قطران تبریزی

قطران تبریزی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا مهر فکند بر من آن سرو بلند

مهر همه عالم از دل من برکند

چون مهر ز چرخ بر زَمی نور افکند

مه را چه خطر باشد و کُه را چه گزند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان عشق و تاثیر عمیق آن بر دل و زندگی فرد می‌پردازد. شاعر با تشبیه معشوق به "سرو بلند"، نشان می‌دهد که عشق او به قدری قوی است که تمامی محبت‌های دیگر را از دلش برمی‌کَنَد. همچنین، در ادامه اشاره می‌کند که این عشق حتی از نور خورشید نیز برتر است و نگرانی از آسیب یا خطری برای آن وجود ندارد. به طور کلی، شعر حس عمیق عشق و بی‌نیازی از محبت‌های دیگر را توصیف می‌کند.