شمارهٔ ۸۵ قطران تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به دوری محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر او بدون دلیل از او دور باشد، خود را جزو او می‌داند. وفای او به محبوب به قدری است که چشمش را به او می‌دوزد و در خیال او غرق می‌شود، تا حدی که از شرم او نمی‌تواند به سادگی به او نگاه کند.