قطران تبریزی
درگذشته ۴۶۵ هجری قمری، تبریز
زندگی‌نامهٔ قطران تبریزی
شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.
آثار قطران تبریزی
شعرهای قطران تبریزی
- شمارهٔ ۴۸ - فی المدیحه — روی مرجانی ز چشمم دوست پنهانی کند
- شمارهٔ ۵۴ - در مدح ابوالیسر سپهدار اران — هرکه او را میل خاطر سوی ارزانی بود
- شمارهٔ ۵۰ - در مدح شاه ابوالخلیل جعفر — آن پری نشگفت اگر از خوبرویان سر بود
- شمارهٔ ۴۹ - در مدح میر ابوالهیجا منوچهربن وهسودان — هرکه جانان را بمهر اندر عدیل جان کند
- شمارهٔ ۵۲ - در مدح ابوالمظفر فضلون — تا ترا گرد مه از مشک سیه پرهون بود
- شمارهٔ ۵۱ - در مدح ابومنصور وهسودان بن مملان — تا بجان در عقل باشد تا بتن در جان بود
- شمارهٔ ۵۳ - در مدح ابوالخلیل جعفر — گه بهار همه خلق جفت یار بود
- شمارهٔ ۵۵ - در مدح ملک جستان و ابوالمعالی قوام الدین — اگر ببرد ز بستان خزان نسیم بهار
- شمارهٔ ۵۹ - در مدح ابوالخلیل جعفر — ای ماه خوش حدیث و نگار نکو کنار
- شمارهٔ ۵۸ - فی المدیحه — ای کرده تیره روز معادی بتیغ و تیر
- شمارهٔ ۵۶ - در مدح ابوالفتح علی — اگر بتگر چنو داند نگاریدن یکی پیکر
- شمارهٔ ۶۳ - در مدح ابومنصور — بتا گل رخ تو کرده از بنفشه سپر
- شمارهٔ ۶۱ - در مدح ابونصر محمد ( مملان ) — باشد بجهان عید همه ساله بیکبار
- شمارهٔ ۶۲ - در مدح ابوالخلیل جعفر — با ماه تو تا مشک شد برابر
- شمارهٔ ۵۷ - در مدح ابوالحسن علی لشگری — ای دلارام و دل آشوب و دلاویز پسر
- شمارهٔ ۶۰ - در مدح شاه ابونصر جستان و پسرش ابوالمعالی شمس الدین — باد فروردین بگیتی در کند هر شب سفر
- شمارهٔ ۶۶ - در مدح ابومنصور — بلای غربت و تیمار عشق و فرقت یار
- شمارهٔ ۶۸ - در مدح ابودلف شاه نخجوان — تا بیشتر زند به دلم عشق نیشتر
- شمارهٔ ۶۹ - در مدح ابومنصور — تا سپاه گل هزیمت شد ز خیل ماه تیر
- شمارهٔ ۶۵ - در مدح ابوالمعمر — بتی که راستی از قد او رباید تیر
- شمارهٔ ۷۱ - در مدح شاه ابومنصور — چون رخ معشوق خندان شد بصحرا لاله زار
- شمارهٔ ۷۰ - در مدح شمس الکفات ابوعلی حسن — چون او بتی شمن نستاید بصد بهار
- شمارهٔ ۶۷ - در مدح ابوالخلیل جعفر — بفرخ فال و خرم بخت و میمون روز و نیک اختر
- شمارهٔ ۶۴ - در مدح ابودلف — بتی سرو بالا و سرو سمنبر