قطران تبریزی
درگذشته ۴۶۵ هجری قمری، تبریز
زندگی‌نامهٔ قطران تبریزی
شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.
آثار قطران تبریزی
شعرهای قطران تبریزی
- شمارهٔ ۱۳۱ — ای عالم علم جاودان از درگاه
- شمارهٔ ۱۳۲ — ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماه
- شمارهٔ ۱۳۵ — گر برده دلم بر تو حاصل نبدی
- شمارهٔ ۱۳۳ — ناگه ز درم در آمد آن سرو سهی
- شمارهٔ ۱۳۴ — تا از بر من تو دوست دور افتادی
- شمارهٔ ۱۲۹ — گر سوی هوا دلم همی جوید راه
- شمارهٔ ۱۳۶ — تا جامهٔ مدح تو بپوشید رهی
- شمارهٔ ۱۳۰ — دوش آمد دست سوده و آسوده
- شمارهٔ ۱۴۱ — صد بوسه بدادمش بزیر کف پای
- شمارهٔ ۱۴۳ — ای ترک به گنجه از کجا افتادی
- شمارهٔ ۱۴۲ — راز دل ازین و آن نهفتن تا کی
- شمارهٔ ۱۴۴ — افکنده و کنده است آن شمع سرای
- شمارهٔ ۱۳۷ — اقبال و مراد و کامرانی داری
- شمارهٔ ۱۳۹ — چندین سخن تلخ شنودن تا کی
- شمارهٔ ۱۳۸ — هرگه که کنی مصاف لشکر شکنی
- شمارهٔ ۱۴۰ — زانگه که مرا بیافریده است خدای
- شمارهٔ ۱۴۸ — بیجاده لب و یاسمن اندام منی
- شمارهٔ ۱۴۹ — ای آنکه خجستگی تو دادی به همای
- شمارهٔ ۱۵۰ — ای ترک ستمکاره و بیدادگری
- شمارهٔ ۱۵۱ — ای آنکه به روی، قبلهٔ خوبانی
- شمارهٔ ۱۴۵ — گر دل به وفای تو هبا داشتمی
- شمارهٔ ۱۴۷ — هرچند تو در کنار من بیشتری
- شمارهٔ ۱۴۶ — عناب لبا چو برگ عناب شدی