شمارهٔ ۸۰ - در غزل است قوامی رازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و درد فراق صحبت می‌کند. شاعر از بی‌رحمی و بی‌محبتی معشوقه شکایت کرده و می‌گوید که عشق او نه تنها شفقت ندارد، بلکه رنج و غم را برای عاشق به ارمغان آورده است. او تاکید می‌کند که هرچه تلاش کند، عشقش ثمری نمی‌دهد و بدون معشوق، زندگی‌اش حرکت ندارد. در نهایت، از معشوق درخواست می‌کند که با یک بوسه بر او ترحم کند، چرا که این کار برای او ارزشمند خواهد بود.