شمارهٔ ۷۶ غبار همدانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر در مورد عشق و درد ناشی از آن است. شاعر با بیان اینکه مزرعه عشق او دلش را پر کرده و غم زحمت‌هایی را که کشیده جمع کرده، از درد و حیرت خود سخن می‌گوید. او به محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ‌کس از درد دل او خبر ندارد. همچنین، زیبایی محبوب و تأثیر آن بر او را توصیف می‌کند و می‌گوید که زلف او هزار مشکل را حل می‌کند. در نهایت، شاعر ابراز می‌دارد که اگر محبوبش نزدیک نباشد، دیوانه خواهد شد.