شمارهٔ ۲۸۶ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
یک نامه چو نگشوده‌ام از بال کبوتر
دل را چه فریبم به خط و خال کبوتر؟
هرجا که برد نامه‌ام از معنی رنگین
یاد از پر طاووس دهد بال کبوتر
از حال دل و محنت غربت چه نویسم؟
در پنجه شاهین چه بود حال کبوتر
خود را به جناب تو رسانید ز من پیش
شد نامه من باعث اقبال کبوتر
مکتوب مرا از پر او کس نگشاید
خاطر چه کنم شاد به ارسال کبوتر؟
آید به اسیران پی هم قاصد خوبان
پیوسته ولی تیر ز دنبال کبوتر
هرگاه نویسم به درت نامه چو قدسی
روحم پرد از شوق ز دنبال کبوتر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر با استفاده از نمادهایی چون "کبوتر" و "طاووس" به ابراز احساسات و غم و اندوه خود از غربت و دوری می‌پردازد. او به نامه‌ای اشاره می‌کند که به عشقش فرستاده، ولی همچنان از حال دلش و محنت جدایی می‌گوید. شاعر احساس می‌کند که همواره در زندگی‌اش، یاد پرواز و آزادی کبوتر در ذهنش باقی‌مانده و عشقش به او منبع امید و نشاط است. در نهایت، او عاشقانه و با شوق از قدرت کلماتش برای ابراز احساسات و ارتباط با محبوبش می‌نویسد.