شمارهٔ ۵۶ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت‌ها به احساس تنهایی و غربت خود اشاره می‌کند و از کمبود یک همدم واقعی شکایت می‌کند. او تنها به شمعی که گاهی روی بالینش می‌آید، دل خوش کرده است. در ادامه، اشاره می‌کند که اگر کسی دقت کند، در میان غزل‌ها یک مصرع زیبا پیدا خواهد شد. او همچنین به روز قیامت اشاره می‌کند که در آن خورشید و معشوقش از دو سمت ظاهر خواهند شد. در نهایت، شاعر از زیبایی و جذابیت ظاهری می‌گوید و می‌پرسد که در این عالم پر از دلدادگی، آیا جز این زیبایی‌های ظاهری چیزی باقی می‌ماند.