شمارهٔ ۱۰ - اوصاف باغ نشاط قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / مثنوی‌ها / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
دلت را گر هوای انبساط است
نشاط عمر در باغ نشاط است
به پهلویش زمردفام کوهی
چه کوهی، بلکه خضر باشکوهی
پرست این کوه را از سبزه دامان
به کوه آمد مگر خضر از بیابان؟
به پاکی دامنش چون دامن گل
نسیمش خوشه‌چین خرمن گل
ازان نرگس نظر دوزد بر این خاک
که چشم پاک خواهد، دامن پاک
به موزونی، چنار از نارون به
خزانش از بهار صد چمن به
چمن را گرچه هست از گل سپاهی
ندارد همچو خیری، خیرخواهی
نباشد گر نگار اینجا، چه پرواست؟
نگارستانی از هر برگ، پیداست
نمی‌یابد به قدر رنگ گل، نام
زبانم غنچه شد زین شرم، در کام
ز بس گفتم سخن زین سبز گلشن
زبان شد در دهانم برگ سوسن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شاعری به زیبایی طبیعت و احساس شادابی اشاره دارد. شاعر حالتی از انبساط و شادی را در باغ نشاط توصیف می‌کند که به همراه کوه‌های زیبا و سبز است. او همچنین به پاکی و زیبایی دامن گل‌ها و ارتباط آن با چشم پاک اشاره می‌کند. شاعر معتقد است که اگرچه باغ پر از گل‌های زیباست، اما در عین حال خوبی و خیرخواهی آنها قابل مقایسه نیست. او احساس خود را نسبت به زیبایی‌ها در کلماتش نشان می‌دهد و به طور کلی غنای طبیعت و پیوند آن با شادی و زندگی را بیان می‌کند.