شمارهٔ ۴ - تعریف باغ و بهار و سرسبزی کشمیر قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / مثنوی‌ها / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
چرا افسرده‌ای قدسی و دل‌گیر؟
نظر بگشای، کشمیرست، کشمیر!
تماشا کن که هنگام تماشاست
خریدار متاع عین، اینجاست
زند مرغ چمن هر سو منادی
که فصل گل، بود ایام شادی
سر دیوارش از گل رشک چین است
سر سبزی که می‌گویند، این است
به جای سبزه، در دامان کهسار
کشیده سرو، سر بر چرخ دوّار
نوایی بلبلش در چنگ دارد
که در یک پرده صد آهنگ دارد
درختانش ز بس دارند آزرم
چنارش ساق خود پوشیده از شرم
گلش را یک به یک می‌بردمی نام
زبان را گر بقا می‌بود در کام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی‌های کشمیر و طبیعت آن پرداخته است. شاعر در آن از افسردگی و دل‌نگرانی خود می‌گوید و از زیبایی‌های کشمیر – به عنوان یک مکان شگفت‌انگیز – یاد می‌کند. او از شادی فصلی و زندگی‌ای که در این منطقه جریان دارد، صحبت می‌کند و زیبایی گل‌ها، درختان و آواز بلبلان را تشریح می‌کند. به‌طور کلی، شاعر به contrast بین احساسات غم و زیبایی‌های طبیعی اشاره دارد و از این طریق به خواننده الهام می‌بخشد.