شمارهٔ ۶ - بازآمدن به تعریف کشمیر قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / مثنوی‌ها / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
اگر این است نزهت‌گاه کشمیر
هزاران جان فدای راه کشمیر!
چمن جوید زکات از کوهسارش
که باشد بر کمر نقد بهارش
سراسر کوه در سرو و صنوبر
درختان کرده خارا را مشجّر
لباس کوه، سامان دگر داشت
مشجّر ابره، خارا آستر داشت
ز بس سرو و صنوبر گشته انبوه
قیامت هست قایم بر سر کوه
ز نخل پایه پایه، بسته منبر
به گرد کوه چون بار صنوبر
شد از سرو و صنوبر ناپدیدار
لباس باغ در بر کرده کهسار
کسی از فیض بستانش چه گوید
کز آب تیغ کویش سرو روید
طریق حق به از رضوان که پوید؟
که در فردوس پاکشمیر گوید!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره زیبایی‌های کشمیر و طبیعت آن است. شاعر به وصف مناظر طبیعی همچون کوه‌ها، درختان سرو و صنوبر و چمن می‌پردازد و آن را بهشتی وصف می‌کند که جان‌ها برای رسیدن به آن فدای راهش می‌شوند. او اشاره دارد که کوه‌ها و باغ‌ها در هم تنیده‌اند و زیبایی‌های طبیعی در این منطقه فراوان است. در نهایت، بیان می‌کند که هیچ چیز به اندازه این زیبایی‌های بکر و ناب کشمیر با ارزش نیست و راه حق در این بستر از بهشت برین نیز بالاتر است.