نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۳ قدسی مشهدی

قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون لاله به دشت گرچه دل خرسندست

هر جزو ز پیکرم به داغی بندست

با هر خارم بس که سر پیوندست

صحرا بر من به شهر و کو مانندست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر با استفاده از تصویر لاله در دشت، به تضاد احساسات خودش اشاره می‌کند. او از زیبایی و خوشحالی لاله می‌گوید، ولی در عین حال درد و رنج را نیز حس می‌کند. هر جزء از وجودش به نوعی به داغ و زخمی پیوند دارد و این احساسات باعث شده که دشت برای او مانند شهری پر از غم و درد باشد.