شمارهٔ ۱۲۳ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون لاله به دشت گرچه دل خرسندست
هر جزو ز پیکرم به داغی بندست
با هر خارم بس که سر پیوندست
صحرا بر من به شهر و کو مانندست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر با استفاده از تصویر لاله در دشت، به تضاد احساسات خودش اشاره میکند. او از زیبایی و خوشحالی لاله میگوید، ولی در عین حال درد و رنج را نیز حس میکند. هر جزء از وجودش به نوعی به داغ و زخمی پیوند دارد و این احساسات باعث شده که دشت برای او مانند شهری پر از غم و درد باشد.