شمارهٔ ۱۲۵ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
با آن که چو مهر، یار تنها گذرست
پیوسته مرا ز رشک، خون در جگرست
کان یار که چشم یاری از او دارم
صد ره از من به خود گرفتارترست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که علی‌رغم تنهایی خود، احساس غم و حسرتی عمیق در دل دارد. او به یاری که چشم امیدش به اوست اشاره می‌کند و بیان می‌کند که این یار، به رغم اینکه او را نمی‌بیند، به طرز مضاعف درگیر مشکلات و گرفتاری‌هایی است. این احساس همدردی و نگرانی نشان‌دهنده ی عمق عشق و وابستگی شاعر به یار خود است.