شمارهٔ ۱۳ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به این موضوع اشاره دارد که هر چند خرد و عقل می‌تواند نظم و ترتیب را به جهان ببخشد، اما نمی‌تواند نادانان را از جهل نجات دهد. همچنین، نمی‌توان با لذت و خوشی‌های دنیوی، انسان را دوباره به بهشت و نعمت‌های آن برگرداند، زیرا این تمایلات تنها ریشه در طبیعت حیوانی دارند.