شمارهٔ ۱۳۰ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هرچند که عصیان تو عالم‌گیرست
حرص و هوست جوان و اعضا پیرست
تقصیر تو هیچ است که با عفو کریم
تقصیرش اگر نام کنی، تقصیرست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به معضل انسانی اشاره می‌کند که با وجود جوانی و شور و حرص، دچار نافرمانی و خطا می‌شود. او می‌گوید که اگرچه این نافرمانی در دنیا شایع است، اما اصل تقصیر بر عهده خود انسان نیست؛ بلکه اگر خداوند، به عنوان کَرِیم و بخشنده، از خطاها چشم‌پوشی کند، نام بردن از تقصیرها، خود نوعی گناه به شمار می‌آید.