نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳۱ قدسی مشهدی

قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دل خود به هوای دوست در پروازست

این محرومی ز طالع ناسازست

هرگز نبود بسته در خلوت دوست

ره امن و چراغ روشن و در بازست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر اشتیاق و longing شاعر به دوست است. شاعر دل خود را در پرواز به سوی دوست حس می‌کند و این حس جدایی را ناشی از بداقبالی می‌داند. او تأکید می‌کند که هرگز در خلوت دوست، ارتباط و آرامش قطع نمی‌شود و در آن فضا، همه چیز امن و روشن است.