شمارهٔ ۱۳۹ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
وسعت‌گه دهر تنگ از تنگی توست
آن گوشه‌نشینی تو از لنگی توست
عارف که زد از شناخت ای صوفی، دم
رنگین‌تر از آن دعوی بی‌رنگی توست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به نوعی به تنگی و محدودیت‌های ناشی از خود فرد اشاره دارند. شاعر با بیان این که وسعت دنیا به خاطر تنگی وجود آن فرد است، می‌خواهد بگوید که گوشه‌نشینی و انزوای او ناشی از کمبود یا نارسایی در خود اوست. همچنین، اشاره‌ای به شناخت عارفان و مقایسه آن با ادعاهای صوفیانی دارد که خود را بی‌رنگ می‌دانند، اما در واقع عمق و رنگینی شناخت و درک آن عارفان بسیار بیشتر است. به‌طور کلی، این اشعار نشان‌دهنده اهمیت خودآگاهی و عمق شناخت از درون است.