شمارهٔ ۱۴۱ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زان روز که زاهد به ریا پی برده‌ست
چون صبح، دلش گرم و نفس افسرده‌ست
شب زنده بسی داشت، ولیکن به سخن
دل را نکند زنده دمش، گر مرده‌ست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت به دگرگونی حال زاهد اشاره دارد. زمانی که زاهد به حقیقت ریا پی می‌برد، دلش مثل صبح روشن می‌شود و نفسش تنگ می‌گردد. او شب‌های زیادی را بیدار مانده اما اگر دلش مرده باشد، حتی با صحبت زنده نمی‌شود. به عبارت دیگر، حقیقت درونی و نیت شخص مهم‌تر از ظواهر است.