شمارهٔ ۱۵۸ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در ساغر من مِی طلبی را جا نیست
می‌گویم و از هیچ کسم پروا نیست
با گوهر اشک خویشتن ساخته‌ام
چشمم چو حباب بر کف دریا نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر شاعر بیان می‌کند که در ظرف شرابش جایی برای طلب عشق نیست و از کسی भी نگرانی ندارد. او با اشک‌های خود گوهری ساخته و چشمش مانند حبابی بر سطح دریا نمی‌باشد. به طور کلی، شاعر از اضطراب و احساس تنهایی خود سخن می‌گوید.