شمارهٔ ۱۶۴ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دانی که چرا قضا چو نقش تو نگاشت
سرو چمنت را به بلندی نفراشت؟
هر فتنه که داشت، صرف چشمانت کرد
زین بیش، قضا فتنه و آشوب نداشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به این موضوع اشاره دارد که سرنوشت انسان و قضا و قدر او چگونه است. شاعر از این می‌گوید که چرا سرنوشت او مانند نقش‌برجسته‌ای است که بلندی و زیبایی سرو بهشتی را ندارد. همچنین اشاره دارد به اینکه تمام مشکلات و فتنه‌ها فقط به خاطر چشمان محبوبش بوده و از این به بعد دیگر فتنه‌ای از قضا نیست. در کل، شاعر به نوعی ناکامی و نارضایتی از وضعیت خود اشاره می‌کند.