شمارهٔ ۱۸۲ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به اشاره به خالق دنیا و نظم حاکم بر آن می‌پردازد. شاعر می‌گوید که اگر عشق و خرد به عنوان پایه‌ها وجود نداشته باشند، بنای عظیم زندگی و جهان چطور ساخته می‌شود. همچنین، به اهمیت اصل و ریشه‌ها اشاره می‌کند و می‌پرسد که اگر ریشه‌ای وجود نداشته باشد، چطور می‌توان شاخ و برگی ایجاد کرد. این شعر به مسأله ارتباط بین عشق، خرد، اصل و فرع در هستی می‌پردازد.