شمارهٔ ۲ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر دل نشود ز درد جانکاه جدا
خود را ز هوس کند به یک آه جدا
هر خوشه که مالیده شد از جور کفی
گردد به پفی دانه‌اش از کاه جدا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار بیانگر احساس جدایی و رهایی از درد و تمایلات دنیوی است. در بیت اول، اگر دل از دردهای عمیق رها نشود، نمی‌تواند خود را به سادگی از هوس‌ها جدا کند. در بیت دوم، اشاره می‌شود که هر خوشه‌ای که تحت فشار قرار گیرد، در نهایت دانه‌هایش از کاه جدا می‌شوند، که نشان‌دهندهٔ این است که در شرایط سخت، جدایی و خالص‌سازی اتفاق می‌افتد.