شمارهٔ ۲۰۷ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بر فرّ هما، لبم تبسم دارد
اندیشه درین نکته مرا گم دارد
در سایه مرغی چه گریزم قدسی
کو چشم بر استخوان مردم دارد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی لبخند فرشته‌ای اشاره می‌کند که او را به تفکر واداشته است. او در سایه پرنده‌ای قدسی قرار دارد که به انسان‌ها نگاه می‌کند. این نگاه به زندگی و مرگ انسان‌ها او را متأثر می‌سازد.