شمارهٔ ۲۳۸ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
واعظ، نفست ز می خمار انگیزد
دود از دل و جان خاکسار انگیزد
از من بگذر، کدورت دل بگذار
کز رفتن دی، زمین بخار انگیزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر از نطق واعظ و تاثیر آن بر روح و ذهن خود سخن می‌گوید. او می‌گوید که کلام واعظ باعث می‌شود که دلش دچار آتش و غم شود. شاعر از واعظ می‌خواهد که از او بگذرد و او را دچار کدورت نکند، زیرا رفتن دی و گذشته برای او درد و غم به همراه دارد. در کل احساسات درونی و ناتوانی در تحمل پیام‌های واعظ را به تصویر می‌کشد.