شمارهٔ ۲۴ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بررسی رابطه بین عالم و جاهل می‌پردازد. عالم به سوالات جاهل پاسخ می‌دهد و جاهل از دیگران در حال یادگیری است. حتی اگر کسی در ظاهر آرام باشد، انفعال او از حرکت آب نمایان است و نشان‌دهنده اضطرابی درونی است. به طور کلی، این بیت به جهل و علم و تأثیر آن‌ها بر یکدیگر اشاره دارد.