شمارهٔ ۲۴۲ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای عشق، ترا کس به نشان نشناسد
زان سان که تویی، کس آنچنان نشناسد
آن را که امیدی تو، نباشد نومید
آن را که بهاری تو خزان نشناسد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به عشق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند ماهیت واقعی عشق را درک کند. عشق آنچنان خاص و بی‌نظیر است که حتی کسانی که امیدی به آن ندارند، آن را درک نمی‌کنند و بهار را از خزان تشخیص نمی‌دهند. در واقع، عشق تنها برای کسانی قابل فهم است که به آن امید و باور دارند.