شمارهٔ ۲۷۷ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

مضمون این شعر بیانگر این است که افرادی که راحت‌طلب و بی‌دغدغه هستند، به تدریج شور و اشتیاقشان کم می‌شود. در مقابل، کسانی که پرشور و پرانگیزه هستند، به تلاش و فعالیت ادامه می‌دهند و نباید به سستی و بی‌عملی روی بیاورند. بنابراین، اگر کسی در راستی و جدیت احساس تنبلی کند، باید متوجه باشد که دیگران در حال تلاش و کوشش هستند.