شمارهٔ ۲۸۰ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به وضعیتی اشاره دارد که مردم با وجود کمبود پول و ثروت، همچنان به رفاه و کرامت خود افتخار می‌کنند. شاعر به شنونده توصیه می‌کند از نداشتن و ضعف مالی شکایت نکند، زیرا افراد بزرگوار و کریم این نوع برخورد را می‌پسندند و درک می‌کنند. بنابراین، احساس ناامیدی نباید انسان را وادار به شکایت کند.