شمارهٔ ۲۹۰ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
این خلق مجازی نه ز اهل هوشند
گر اهل ردا، وگر مرقّعپوشند
آمیزششان به هم ندارد مزهای
با هم چو شراب بینمک میجوشند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به توصیف افرادی میپردازد که ظاهراً اهل فضیلت و دانش هستند، اما در واقع فاقد درک و هوش واقعیاند. حتی اگر لباسهای زیبا بپوشند یا به خارج خود برسند، ارتباط و دوستیشان فاقد معنا و طعم واقعی است و مانند شرابی بینمک به هم میجوشند.