شمارهٔ ۲۹۱ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به این موضوع اشاره دارند که کسی که دیگران را به یاد خدا و بندگی او هدایت می‌کند، چگونه می‌تواند خود را از بندگی آزاد کند. شاعر می‌گوید که حتی اگر بنده، خدمت به خواجه (خدا) را به یاد آورد، خودش باید خود را در مقام خدمت به خدا قرار دهد. به عبارت دیگر، برای رسیدن به آزادی واقعی از بندگی، لازم است که فرد خود را در خدمت خدا قرار دهد.