شمارهٔ ۲۹۳ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به احساسات متضاد عشق اشاره دارد. گاهی به وصال محبوب می‌رسد و دلش شاد می‌شود، و گاهی با فراق او دچار درد و رنج می‌شود. همچنین دلبرش را با آفتاب مقایسه می‌کند که هم می‌تواند زندگی و سبزی را به ارمغان بیاورد و هم به زردی و پژمردگی منجر شود.